Een graf zoeken: waar ligt je voorouder begraven?

Eerst: waar is iemand begraven?

Een overlijdensakte vertelt waar iemand stierf, niet waar hij begraven werd. En er was geen regel dat iemand begraven moest worden in de plaats waar hij overleed. Zoek dus eerst naar een bron die de begraafplaats noemt.

• Familieberichten in de krant. Een overlijdensadvertentie noemt soms de dag van de begrafenis en de begraafplaats. Die zoek je in Delpher.
• Rouwkaarten en bidprentjes. Ook die kunnen de begrafenis noemen. Lees meer bij bidprentjes en rouwkaarten.
• Begraafboeken van de kerk. Vóór 1811 werd een begrafenis vaak in een kerkelijk register gezet. Die vind je bij de DTB-registers, vaak doorzoekbaar via WieWasWie of Open Archieven.

Websites met graven en grafstenen

Op de meeste van deze sites zetten vrijwilligers foto’s van grafstenen. Ze zijn dus niet compleet. Zoek daarom op meer dan één site.

Online Begraafplaatsen hoort bij de Stichting Online-Verleden. Let op: een graf dat online staat, kan inmiddels geruimd zijn. Soms zijn de foto’s gemaakt vlak voordat dat gebeurde.

De gemeente of de beheerder van de begraafplaats

Elke begraafplaats moet volgens de Wet op de lijkbezorging een register bijhouden van alle mensen die er begraven zijn, met de plek van het graf. Zo’n register bestond ook al onder de oudere wet uit 1869.

Veel gemeenten hebben een eigen grafzoeker op internet. De gemeente Aalten verwijst bijvoorbeeld naar Grafzoeker.nl. Daar zoek je op naam of datum van overlijden en zie je op een kaart waar het graf ligt. Het Stadsarchief Amsterdam heeft een index met begraafgegevens van onder meer De Nieuwe Ooster en de Noorderbegraafplaats.

Staat de begraafplaats niet online? Bel of mail dan de beheerder. Vraag naar het graf- en vaknummer. Ook als de steen er niet meer is, helpt dat nummer om de plek te vinden. Oudere registers liggen soms bij het gemeentearchief. Welk archief bij jouw plaats hoort, lees je bij archieven per provincie.

Waarom een graf er niet meer is

In Nederland worden graven vaak na enkele tientallen jaren geruimd. Dat komt zo:

• Tot 1829 werden veel mensen in of bij de kerk begraven. Daarna moesten nieuwe begraafplaatsen buiten de bebouwde kom komen. Een graf werd toen meestal gehuurd voor een periode van tien tot dertig jaar.
• Ook nu koop je een grafrecht voor een bepaalde tijd. Een particulier graf kun je verlengen. Een algemeen graf niet.
• Is het grafrecht afgelopen en is de wettelijke grafrust van tien jaar voorbij, dan mag de gemeente het graf ruimen en opnieuw uitgeven. In Den Haag worden de resten dan herbegraven in een gesloten deel van de begraafplaats.

Joodse graven worden nooit geruimd. Op het platteland blijven graven ook vaker liggen dan in de stad.

Van voorouders uit de negentiende eeuw is het graf dus meestal verdwenen. Zadelmaker Dirk Hage uit het familieboek Drie eeuwen Verreck stierf in 1867. Voor zo iemand zoek je het verhaal vooral in de akten van de burgerlijke stand.

Zo zoek je stap voor stap

1. Zoek de overlijdensdatum en -plaats in de overlijdensakte.
2. Zoek de begraafplaats via een familiebericht, rouwkaart of bidprentje.
3. Zoek op Online Begraafplaatsen, Graftombe en Find a Grave. Probeer ook alleen de achternaam en andere spellingen.
4. Kijk of de gemeente een grafzoeker heeft.
5. Vraag de beheerder naar het register en het grafnummer.
6. Leg vast wat je vindt. Een foto van een grafsteen is een mooie aanvulling op je stamboom.

Meer in de kennisbank

Lees ook

Veelgestelde vragen